كدام گزينه صحيح يا غلط بودن عبارتهای زير را بهدرستی مشخص میكند؟ (بهترتيب) الف) خدايان آريايیهای هند، بَغ (بیمرگ)، اَهوره (خدايگان) و اَمَرتا (جاودانان مقدس) ناميده میشدند و اين اقوام اعتقادی به ساختن معبد برای خدايانشان نداشتند. ب) اخبار و اطلاعات موجود دربارهی زندگانی و سرنوشت زرتشت در كتاب اوستا اغلب جنبهی تاريخی دارد تا افسانهای. پ) مطابق تعاليم زرتشتی، گروهی از موجودات الهی كه اَمَرتا خوانده میشوند، اَمشاسپندان را در امر آفرينش و ادارهی امور جهان ياری میكنند. ت) روحانيون مادی كه مُغ نام داشتند، نقش مهمی در آميختن باورهای دينی كهن خود با تعاليم زرتشت داشتند. ث) سنگ نوشتهها، نوشتههاي تاريخ هرودت و نيز كاوشهای باستانشناسی، آگاهیهای ارزشمندی دربارهی باورها، آداب و مراسم دينی پارسيان ارائه میكنند. ج) نسخهای از اوستا در قرن ۴ م . و در زمان شاپور دوم ساسانی گردآوری شد و در زمان بلاش يكم به خط و زبان اوستايی نگارش يافت و اين كتاب كهنترين سرودههای ايرانيان نام گرفت.
تشريح عبارتهای نادرست: الف) اقوام آريايی مهاجر به ايران همچون آريايیهای هند، خدايان متعددی را میپرستيدند و آنها را بَغ (خدا / خدايگان)، اَهوره (سرور) و اَمرتا (بیمرگ) میخواندند. ب) اخبار پراكندهای كه دربارهی زندگانی و سرنوشت زرتشت در كتاب اوستا و ديگر متون زرتشتيان آمده است، اغلب جنبهی افسانهای دارد تا تاريخی. پ) مطابق تعاليم زرتشتی، گروهی از موجودات الهی كه امشاسپندان يا جاودانان مقدس خوانده میشوند اَهورهمزدا را در امر آفرينش و ادارهی امور جهان ياری میكنند. ج) چندين قرن بعد از سوخته شدن اوستا، يكی از پادشاهان اشكانی به نام بلاش يكم اقدام به گردآوری اوستا نمود. تا آنكه در قرن 4 م . و در زمان شاپور دوم ساسانی به خط و زبان اوستايی نگارش يافت.