خداوند در آیهٔ «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَٰلِکَ أَدْنَیٰ أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا» به علت و فلسفهٔ‌ حجاب اشاره می‌کند: 1) زن به عفاف و پاکی شناخته شود (ذَٰلِکَ أَدْنَیٰ أَنْ یُعْرَفْنَ) و افراد بی‌بند و بار که اسیر هوی و هوس خود هستند، به خود اجازهٔ‌ تعرض به او را ندهند. (فَلَا یُؤْذَیْنَ)