- برای فهم قسمت اول سؤال به ترجمهٔ آیهٔ «وَ مَنِ الناسِ مَن یَعبُدُ اللهَ عَلَی حَرفٍ ...» مراجعه گردد. ---> «از مردم کسی هست که خدا را بر یک جانب و کناره‌ای [تنها به زبان و هنگام وسعت و آسودگی] عبادت و بندگی می‌کند، پس اگر خیری به او رسد دلش به آن آرام می‌گیرد و اگر بلایی به او رسد، از خدا رویگردان می‌شود (شرک عملی). او در دنیا و آخرت، [هر دو]، زیان می‌بیند. این همان زیان آشکار است.» - قسمت دوم سؤال نیز ویژگی فرد گرفتار در شرک عملی است. تسلیم بودن در برابر امیال نفسانی و فرمان‌پذیری از طاغوت باعث می‌شود، فرد: ۱) درونی نا آرام ۲) و شخصیتی ناپایدار، داشته باشد.