در كدام گزينه همهٔ نقش‌های دستوری «نهاد، مفعول، متمم، مضاف‌اليه» ديده نمی‌شود؟ 
1 شيخ را به پيش او بردند. فرمود: تويی شيخ بغداد كه مردم را ارشاد می‌كنی؟
2 خويشتن را خوار مدار. زيرا در اين روزگار چشم و چراغ ايرانی و در جهان گرامی‌ترينی. 
3 اين همه دولت كه مرا هست همه از امير است. ما ابتدای خويش فراموش نكرده‌ايم. 
4 ندايی به او گفت: ای دوست نام من خوشبو كردی ما نيز نام تو معطر گردانيم.