1
به دانش فَزای و به یزدان گرای // که او باد، جان تو را رهنمای
✓
✗
2
که بیکاری او ز بیدانشی است // به بیدانشان بر، بباید گریست
✓
✗
3
تن مُرده، چون مِردِ بیدانش است // که نادان به هر جای، بیرامش است
✓
✗
4
چه ناخوش بوَد، دوستی با کسی // که بهره ندارد ز دانش، بسی
✓
✗