أکمِل الفراغات بما یُناسبُ النّصّ (و ۲ سؤال بعدی) «وُلِدَ سیّدنا إبراهیم فی زَمَنٍ کانَ النّاسُ یَعبدونَ الأصنام فأرادَ أنْ ...(*)... هُم مِنَ الجهل. فَعندَما ذهبوا إلی خارج المدینة، بقی وحیداً فی المدینة فأخذَ مَعه ...(**) و ذهبَ إلی المعبد و وجده خالیاً فکسّر الأصنام و ...(***)... ها علی کَتِفَی کبیر الآلهة! فعندما رجعَ القوم بدؤوا یتهامسون لأنّهم ظنّوا أنّ إبراهیم قام بتکسیرها! فأحضروه للمحاکمة فأجابهم: لیتکم تُرشدونَ إلی الصّراط المستقیم!» (*) عیّن الخطأ:
ترجمۀ متن: «سرور ما ابراهیم در زمانی به دنیا آ مد که مردم بتها را میپرستیدند، پس خواست که آنها را از جهل نجات دهد (خلاص کند)! پس زمانیکه آنها به خارج شهر رفتند، او در شهر تنها ماند و تبری با خود برداشت و به عبادتگاه رفت و آن را خالی یافت، پس بتها را شکست و آن (تبر) را بر دوش بتهای بزرگ خدایان آویخت! پس زمانی که قوم برگشتند، شروع کردند با یکدیگر پچپچ کردن؛ زیرا که گمان میکردند ابراهیم اقدام به شکستن آنها (بتها) کرده است، پس او را برای محاکمه حاضر کردند و به آنها پاسخ داد: ای کاش به راه مستقیم ارشاد میشدید!» «أن یَخرُجَ: که خارج شود» بیمعنی است. 1) خارج شود 2) نجات دهد 3) نجات دهد 4) خلاص کند، رهایی بخشد