گزينۀ ۱: قوای حسی انسان تنها می‌توانند امور محسوس را بشناسند. از طرفی محسوسات همۀ پديده‌های جهان مادی را در برمی‌گيرد و تمام امور نامحسوس، غيرمادی هستند. در نتيجه نسبت امور محسوس با امور مادی، تساوی است و لذا می‌توان گفت حواس انسانی فقط قادر به شناسايی امور مادی هستند. گزينه‌های ۲ و ۳: برخی حقايق مربوط به امور محسوس و مادی را با ابزار عقل می‌توان شناخت. مثلاً اينكه طبيعت، همواره يكسان عمل می‌كند، دربارهٔ عالَم محسوس و مادیِ طبيعت است ولی با عقل فهميده می‌شود نه با حس. همچنين ابزار وحی هم می‌تواند حقايقی را دربارهٔ محسوسات بيان كند كه از طريق پيامبر (ص) به ديگر انسان‌ها منتقل می‌شود؛ مثل شفابخشی عسل كه در قرآن ذكر شده است. گزينۀ ۴: ابزارهای قلب و وحی نيز می‌توانند به‌ترتيب در شناخت شهودی و وحيانیِ امور غيرمحسوس استفاده شوند.