در متن زیر چند غلط املایی وجود دارد؟ «خواستم به موافقت او بیایم و به سعادت ملاقات تو مؤانستی طلبم و از وحشت غربت بازرهم، که تنهایی کاری صعب است، و در دنیا هیچ شادی چون صحبت و مجالست دوستان نتواند بود؛ و رنج فراغ یاران باری گران است؛ هر نفس را طاقت آن نباشد؛ و ذوق مواصلت شربتی گوارنده است که هر کس از آن نشکیبد.»
املای درست واژه: فراق: جدایی (فراغ: آسودگی)