کدام عبارت در سفرنامۀ ناصرخسرو، او را وادار کرد دعای زیر را بر زبان بیاورد؟ «خدای تبارک و تعالی، همۀ بندگان خود را از عذاب قرض و دین فرج دها، بحق الحق و اهله»
1 در حال سی‌دینار فرستاد که این را بهای تن جامه بدهید. از آن، دو دست جامۀ نیکو ساختیم.
2 به شدتی که از روزگار پیش آید، نباید نالید و از فضل و رحمت کردگار ناامید نباید شد.
3 آن‌چه آن اعرابی کرای شتر بر ما داشت، به سی‌دینار، هم این وزیر بفرمود تا بدو دادند و مرا از آن رنج آزاد کردند.
4 به تعجب در کار دنیا می‌نگریستیم و مُکاری از ما سی‌دینار مغربی می‌خواست و هیچ چاره ندانستیم.