در بیت زیر همهٔ اختیارات زبانی و وزنی بهاستثنای ......... بهکار رفته است. «عابدان روی سوی قبلهٔ اسلام کنند / عارفان را نبود قبلهٔ جان جز کویت»
در ابتدای هر دو مصراع از آوردن فاعلاتن بهجای فعلاتن استفاده شده است، هجای ششم مصراع اوّل، کوتاه و هجای هفتم مصراع اوّل ، بلند تلفظ شده است و در هجای سیزدهم مصراع دوم از ابدال استفاده شده است؛ یعنی یک هجای بلند به جای دو هجای کوتاه آمده است.