1
محیط اسیدی - سطح پوست - برای زندگی یاختههای غیر خودی مناسب نیست.
✓
✗
2
رشتههای پروتئینی - لایههای پوست - با رشتههای کشسان به طرز محکمی به هم تابیدهاند.
✓
✗
3
بافت پیوندی چربی - لایههای پوست - در قسمت زیرین لایهی در بر گیرندهی ریشهی مو قرار دارد.
✓
✗
4
یاخته پوششی - لایهی بیرونی پوست - مرده است و به تدریج میریزد.
✓
✗
خطا
با توجه به شکل مقابل در قسمت زیرین لایهی درونی (درم) مقدار زیادی بافت چربی مشاهده میشود، بافت چربی نوعی بافت پیوندی است که از تعداد زیادی یاختهی چربی، تشکیل شده است. لایهی درونی (درم) پوست در بر گیرندهی ریشهی مو است. نکته: بافت چربی بزرگترین ذخیرهی انرژی در بدن است. این بافت دارای دو نقش است: 1) ضربهگیری 2) عایق حرارتی بررسی سایر گزینهها: 1) در سطح پوست ما میکروبهایی زندگی میکنند که با شرایط پوست، از جمله اسیدی بودن، سازش یافتهاند. این میکروبها از تکثیر میکروب های بیماریزا جلوگیری میکنند، چون در رقابت برای کسب غذا بر آنها پیروز میشوند. اسیدی بودن پوست باعث مرگ این میکروبها نمیشود. 2) در زیر یاختههای بافت پوششی سنگفرشی، بخشی بهنام غشای پایه وجود دارد که این قسمت یاختهها را به یکدیگر و به بافتهای زیر آن متصل نگه میدارد. غشای پایه، شبکهای از رشتههای پروتئینی و گلیکوپروتئینی (ترکیب کربوهیدرات و پروتئین) است، بنابراین هر رشتهی پروتئینی الزاماً همراه با رشتههای کشسان نیست. 4) در لایه بیرونی پوست چندین لایه یاخته پوششی وجود دارد که خارجیترین لایه این یاختهها مردهاند و به تدریج میریزند.