عيِّن المناسب للفراغات (۱ الی ۳) حسبَ النّصّ: «لا شَکَّ أنَّ جمیعَنا نُحبُّ الإنسانَ الّذي ....(۱).... متواضعاً! هذا الإنسانُ لا یتَکبّرُ و لا یَرفَعُ صوتَه و لا یِقولُ کلاماً سُدیً و ....(۲).... مَعَ الآخرینَ إلّا بِهُدوءٍ و یَبتسِمُ في وجوهِهم فرِحاً و هو یَعلَمُ أنَّهُم إخوتُه و لا فرقَ بینَه و بینَهم إلّا بِالتّقوی! فلِذلکَ یُصبحُ مَحبوباً عِندَ النّاسِ و هم یَستمِعونَ إلی کلامهِ ....(۳).... و یحترمونَ رأیَه و قد کانَ التَّواضعُ صفةَ الأنبیاءِ و الصّالحینَ!» عيِّن المناسب للفراغ (۱):
ترجمهٔ متن: «شکی نیست که همهٔ ما، انسانی را که فروتن است، دوست داریم! این انسان غرور نمیورزد و صدایش را بالا نمیبرد و کلامی بیهوده نمیگوید و با دیگران فقط به آرامی سخن میگوید و با شادمانی به صورتهایشان لبخند میزند در حالی که او میداند که آنها برادرانش هستند و فرقی بین او و بین آنها نیست مگر به [واسطهٔ] تقوا! بنابراین نزد مردم دوست داشتنی میشود و آنها قطعاً به سخنش گوش میدهند و به نظرش احترام میگذارند و تواضع صفت پیامبران و صالحان بوده است!» 1) نیست 2) ای کاش 3) میباشد 4) ایفا میکند