در تمام بیت‌های زیر به‌جز ........ آرایهٔ «پارادوکس» به کار رفته است.
1 چنین نقل دام ز مردان راه / فقیران منعم، گدایان شاه
2 فلک در خاک می‌غلتند از شرم سرافرازی / اگ می‌دید معراج ز پا افتادن ما را
3 زان سوی بحر آتش اگر خوانیم به لطف / رفتن روی آتشم از آب خوش‌تر است
4 چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن / که قارون را غلط‌ها داد سودای زاندوزی