وقتی كسی سخنی را به ما می‌گويد، ما بايد آن سخن را نزد خود به امانت نگه داريم و هنگام بازگو كردن آن، نبايد چيزی به آن اضافه كنيم يا از آن كم كنيم و اين موضوع با معنای آيه‌ی گزينه‌ی (۲) ارتباط دارد. بررسی گزينه‌ها: ۱) (خدا پيامبری از خودشان برانگيخت) تا آن‌ها را تربيت كند و به آن‌ها قرآن و دانش بياموزد. ۲) خدا فرمان می‌دهد كه امانت‌ها را به صاحبانش بازگردانيد. ۳) آيا انسان نمی‌داند كه خدا او را می‌بيند؟ ۴) نيكوكار كسی است كه از آن‌چه دوست دارد به نيازمندان می‌بخشد.