اخلاص در انديشه يعنی فردی كه به خداوند اعتقاد دارد بايد بكوشد فكر و انديشهٔ خود را در اين زمينه تقويت كند؛ به طوری كه همهٔ امور خود و عالم را به دست خدا ببيند و بداند كه خداوند مدبّر و اداره كنندهٔ همهٔ امور جهان است و اين همان مفهوم توحيد، به خصوص توحيد در ربوبيت است. حضرت يوسف (ع) زندان و حبس را به گناهی كه او را به آن دعوت کردند ترجیح داد و گفت: «قال ربّ السجن احبُّ اليَّ مما يدعونني اليه»