مفهوم «جبران عمل خود، آن‌گاه كه به كسی زيان رسانده‌ايم» با توجه به شواهد وجود اختيار، در كدام بيت نمايان است؟
1 وان پشيمانی كه خوردی زان بدی / ز اختيار خويش گشتی مهتدی
2 هيچ عاقل مر كلوخی را زند؟ / هيچ با سنگی عتابی كس كند؟
3  اين كه فردا اين كنم يا آن كنم / خود دليل اختيار است ای صنم
4 چوبِ حق و پشت و پهلو، آن او / من غلام و آلت فرمان او