همۀ آرایه های ادبی در بیت زیر موجب آراستگی سخن شده اند به جز، ......... «به زیر بار غمی عشق او کشید مرا * که کوه را به کمر پیچ تاب ها انداخت»
بار غم: تشبیه / کشیدن عشق: تشخیص / در پیچ و تاب افتادن کوه: اغراق