وقتی با بسط مقال بتوان هر ادعایی را ثابت کرد، از هیج طریقی نمی‌توان بین درست و نادرست تمایز گذاشت؛ زیرا مطلب درست و نادرست هر دو قابل اثبات خواهند بود.گزینهٔ ۱: اینکه در یک جامعه با بسط مقال بشود هر چیزی را برای هر کسی اثبات کرد، تأثیری بر حقیقت و واقعیت موجود در عالم خارج ندارد؛ همانطور که اگر همه کور باشند تاثیری در حقیقت و واقعیت نور ندارد.گزینهٔ ۲: سلیقهٔ یک شخص معیار نخواهد بود، بلکه سلیقهٔ هر شخص برای خودش یا سلیقهٔ هر کس که بهتر بسط مقال بدهد، معیار خواهد شد.گزینهٔ ۴: وقتی می‌توان با بسط مقال دیگران را قانع کرد تا مطلبی را قبول کنند دیگر نیازی به مقدمات درست نخواهد بود. صفحهٔ ۳۴ کتاب