«خَیْرُ النَّاسِ مَن نَفَع النَّاس!». عَیِّن غیر المناسب في المفهوم:
1 خرم آن کس که در این محنت گاه  /  خاطری را سبب تسکین است
2 سحر دیدم درخت ارغوانی   /  کشیده سر به بام خسته جانی * به گوش ارغوان، آهسته گفتم  /  بهارت خوش که فکر دیگرانی
3 تو کز محنت دیگران بی‌غمی  /  نشاید که نامت نهند آدمی
4 بنال ای نی که من غم دارم امشب  /  نه دل‌شوز و نه همدم دارم امشب