همهٔ ابیات زیر از آرایهٔ «پارادوکس» بهره جسته‌اند، به‌جز بیت گزینهٔ ....... .
1 نماز در خم آن ابروان محرابی / کسی کند که به خون جگر طهارت کرد
2 من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دست / کی طمع در گردش گردون دون‌پرور کنم؟
3 گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد / گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید
4 به زبان چرب ای جان بنواز جان مارا / به سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را