اگر کسی در کنار ربوبیّت الهی، برای خود یا سایر مخلوقات حساب جداگانه باز کند و گمان کند که کسی می‌تواند مستقل از خداوند، امور را تدبیر کند، گرفتار شرک در ربوبیت شده است. در نتیجه، افتتاح حساب جداگانه‌ی مستقل برای عوامل تأثیرگذار به‌معنای انحراف از توحید در ربوبیّت است. آیه‌ی «قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ» که بیانگر توحید در ربوبیّت است، به ثبات قدم موحد نیکواعتقاد می‌انجامد.