در همهٔ ابیات، به‌جز بیت ......... «اسلوب‌معادله» به کار رفته است.
1 شراب گردِ کدورت نبرد از دل ما / چو دانه سوخته باشد، چه از سحاب آید؟
2 دو منزل‌اند دل و دیده، هر دو خانهٔ تو / چه حاجت است که من گویمت کجا بنشین؟
3 در خزان از عندلیبان بانگ افسوسی نخاست / چون ورق برگشت چشم یاری از یاران مدار
4 دیده بستن ز جهان فیض و گشایش دارد / چون گدا کور شود، برگ و نوایی بیند