«ضيفٌ» از نظر محلّ اعرابی، فاعل جمله است و از سوی ديگر، اسم نكره‌ای است كه جمله «يَحترمُ ...» آن را توصيف كرده است، پس موصوف هم هست. تشريح گزينه‌های ديگر: گزينه‌ی‌ «1»: «كتباً» موصوف، ولی مفعول است. گزينه‌ی «2»: «الواجِبات» موصوف، ولی مضاف‌اليه است. گزينه‌ی «4»:‌ در تركيب وصفی «الشّجرة الخانقة»، «الشّجرةُ» موصوف و مبتداست، اسم نكره «شجرةٌ» هم موصوف است، اما از نظر محلّ اعرابی، خبر است، نه فاعل.