بیاییم بررسی کنیم: «چو شاخ برهنه برآریم دست ...» → واژه‌ی «چو» نشان‌دهنده‌ی تشبیه است (دست مانند شاخ برهنه). «قطره دانش ... به دریاهای خویش» → تشبیه ضمنی دارد (دانشِ اندک به قطره و دانش کامل به دریا مانند شده). «گر هزاران دام باشد هر قدم / چون تو با مایی ...» → در اینجا تشبیهی به‌کار نرفته، بلکه شرط و امیدواری بیان شده. «آسمان مثل یک تبسّم شد» → واژه‌ی «مثل» نشان‌دهنده‌ی تشبیه آشکار است. ✅ پس تنها جایی که تشبیه وجود ندارد گزینه 3 است.