«الشمس الّتی جذوتها مستعرة و فیها ضیاء، أوجدها الله في الجوّ مثل الشررة.»:
1 خورشید که پاره‌های آتش آن فروزان و در آن گرماست، خدا آن را در هوا مانند اخگر آفرید.
2 ماه که پرتو آن فروزان و در آن روشنایی است، خدا آن را در هوا مثل اخگری خلق کرده است.
3 خورشید که پارهٔ آتشش فروزان و روشنایی‌بخش است، خداوند آن را در آسمان هم‌چون چراغ آفریده است.
4 خورشید که پارهٔ آتش آن فروزان و در آن روشنایی است، خداوند آن را در هوا همانند اخگر آفریده است.