در عبارت «هر که یکی از بندگان گنهکار پریشان روزگار، دست انابت به امید اجابت به درگاه حق - جل علا - بردارد، ایزد تعالی در او نظر نکند، بازش بخواند، باز اعراض کند. بار دیگرش به تضرع و زاری بخواند. حق - سبحانه و تعالی - فرماید: یا ملائکتی قَد استَحْیَیتُ مِن عبدی و لَیس لَهُ غیری فَقد غَفَرت لَهُ» به کدام عامل در پذیرش درخواست بندۂ خطاکار، تکیه شده است؟