در همهٔ ابیات، حذف فعل به قرینهٔ معنوی صورت گرفته است، به جز ... .
1 دمی آب خوردن پس از بد سگال / به از عمر هفتاد و هشتاد سال
2 آن‌چه او ریخت به پیمانهٔ ما نوشیدیم / اگر از خمر بهشت است و گر بادهٔ مست
3 ای مهر تو در دل‌ها، وی مُهر تو بر لب‌ها / وی شور تو در سرها، وی سرّ تو در جان‌ها
4 نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول / معاشران ز می و عارفان ز ساقی مست