به شاعرانی که نیمی از زندگانی هنری آنان در عصر جاهلی و نیمۀ دیگر در دورۀ اسلامی سپری شده است، «مُخَضرم» گویند. سرآمد این شاعران حسّان‌بن ثابت انصاری معروف به شاعر‌النبّی است.