گزارهٔ الف يک شناخت حسی است. زيرا دربارهٔ يک امر جزئی كه با حواس پنج‌گانه ادراک شده است، خبر می‌دهد. گزارهٔ ب يک شناخت تجربی است. زيرا يک قانون طبيعی دربارهٔ «آب» را بيان می‌كند. گزارهٔ ج يک شناخت عقلی است. زيرا از طريق تعقل و با بهره‌گيری از قواعد شناخت عقلی به‌دست آمده است. نكته: درست است كه موضوع گزارهٔ ج يک امر طبيعی است. اما به تحليل عقلی يک امر طبيعی پرداخته است و بنابراين در دستۀ شناخت عقلی قرار می‌گيرد.