1
گر بپوسم همچو دانه عاقبت نخلی شوم / زانکه جمله چیزها چیزی ز بیچیزی شدست
✓
✗
2
که ای بلندنظر شاهبازِ سِدره نشین / نشیمن تو نه این کُنجِ محنتآباد است
✓
✗
3
خود ز فلک برتریم وز ملک افزونتریم / زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست
✓
✗
4
چرا به عالم اصلی خویش وانروم / دل از کجا و تماشای خاکدان ز کجا
✓
✗
مفهوم مشترک سایر ابیات: انالله و اناالیه راجعون است. مفهوم گزینهٔ «1» از هیچ به بزرگی رسیدن.