روشن است که رهایی از غار و رسیدن به روشنایی، برای کسی که در غار نشسته و زنجیر بر دست و پا دارد، بسیار سخت خواهد بود؛ از این رو انسان باید پیش از گرفتار شدن در زنجیر عادت‌های نابخردانه، خود را مهیای شنیدن سخن حق کند و در برابر حقیقت متواضع باشد، سختی‌های راه را بپذیرد و انضباط و نظم عقلی را هرگز فراموش نکند.