شاعر در کدام بیت، به مدد «مراعات‌نظیر» و «استعاره» و «تلمیح»، دو «کنایه» پدید آورده است؟
1 گران کردند گوش گل پس آن‌گه                         به بلبل رخصت فریاد دادند
2 غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل!           شاید که چو وابینی، خیر تو در این باشد
3 از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار                   صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد
4 مرا عجز و تو را بیداد دادند                          به هر کس هر چه باید داد دادند