شاعر در کدام بیت، به مدد «مراعاتنظیر» و «استعاره» و «تلمیح»، دو «کنایه» پدید آورده است؟
استعاره: «لعل» استعاره از «لب سرخ معشوق» (استعاره با ذکر مشبّهبه)/ مراعاتنظیر (تناسب): «لعل، نگین»، «نگین: انگشتری، سلیمان»/ تلمیح: اشاره به «ماجرای پادشاهی حضرت سلیمان (ع) و انگشتری آن حضرت که نشانهٔ فرمانروایی و حکومت پرشکوه او بود.»/ کنایه: 1- «انگشتری زنهار یافتن از لعل معشوق» کنایه از «امکان دسترسی داشتن به لب معشوق، بهرهمندی از معشوق» 2- «در زیر نگین داشتن چیزی» کنایه از «تحت تسلّط و در اختیار داشتن چیزی»