در آفرينش، يک موجود فقط در صورتی در وجود خود نيازمند به ديگری نيست كه خودش ذاتاً موجود باشد. در اين صورت، چنين چيزی 1- ديگر پديده نيست. 2- نياز به پديدآورنده ندارد. 3- همواره بوده است و همواره خواهد بود. برای قسمت دوم سؤال در صورت نياز به صفحۀ ۶ مراجعه نماييد.