در ابیات گزینه‌های «1 ،2 و 3» می‌خوانیم: «تو، صد جام می‌خورده‌ای و لبت را خشک کرده‌ای که معلوم نشود، امّا چشمان مست تو، دروغت را آشکار می‌کنند. می‌خواهی آن می که بوی آن تا دو فرسنگ می‌رسد، پنهان کنی؟! بکن! خود دانی! شراب کی پنهان می‌شود؟ نشان آن بر چهره و پشت سرت معلوم می‌شود.» در بیت گزینهٔ «4» مولانا مخاطب را از بازار به گلزار می‌خواند، چرا که آن‌جا را جای مستان می‌داند، نه بازار را.