فلسفه منحصراً با حيرت در برابر هستی آغاز می‌شود. طلب فلسفه در گرو عبور از فطرت اول به فطرت ثانی است. گزينۀ ۱: استفاده از اصطلاحات فلسفی در خود دانش فلسفه انجام می‌شود و شروع تفكر فلسفی نيست. تفكر فلسفی می‌تواند بدون شناخت و استفاده از اصطلاحات فلسفی باشد. گزينۀ ۳: با كنارزدن حجاب عادت از فطرت اول به فطرت ثانی عبور می‌كنيم؛ نه اينكه از فطرت ثانی عبور كنيم. گزينۀ ۴: پذيرش واقعی بودن جهان و استفاده از تبيين عقلانی در دل فلسفه انجام می‌شود نه در شروع آن. حتی پرسش از اينكه آيا جهان واقعی است، خود می‌تواند شروع فلسفه باشد.