قافیهٔ همهٔ بیت‌ها، به غیر از بیت ........ به صورت «مصوّت + صامت + صامت» است.
1 مکن شهریارا دل ما نژند  ...  میاور به جان من و خود گزند
2 ای صبا! گر بگذری بر ساحل رود ارس  ...  بوسه زن بر خاک آن وادیّ و مشکین کن نفس
3 نه بیگانه تیمار خوردش نه دوست  ...  چو چنگش رگ و استخوان ماند و پوست
4 آینه ار نقش تو بنمود راست  ...  خود شکن آیینه شکستن خطاست