1
يكی نمايندهٔ معرفتهای مختص انبيای الهی و ديگری نمايندهٔ معرفتهای مختص پيروان پيامبران است.
✓
✗
2
هر انسانی برای رسيدن به معادشناسی صحيح، بايد فقط از شناختهای يكی از اين دو ناحيه استفاده كند.
✓
✗
3
دانش فقه كه علم استنباط روشمند احكام عمليۀ دين اسلام است، از معرفتهای اين دو ناحيه بهره میبرد.
✓
✗
4
حقايق حاصل از تفسير قرآن، فقط نتيجۀ شناخت وحيانی ناحيۀ آ است؛ زيرا قرآن فراتر از عقل بشری است.
✓
✗
خطا
ناحيۀ آ نمايندهٔ شناختهايی است كه فقط از ابزار وحی بهره میبرند. چون ابزار وحی، ويژهٔ انبيا است پس اين ناحيه نمايندهٔ معرفتهای مختص انبيای الهی است. از طرفی ناحيۀ ب نمايندهٔ شناختهايی است كه هر دو ابزار وحی و عقل در آن نقش دارند. میدانيم معرفت وحيانی غيرپيامبران، همان شناختی است كه خداوند از طريق وحی و بهواسطۀ پيامبران، در اختيار بشر قرار داده است. طبعاً در بين بشر فقط مؤمنان و پيروان انبيا هستند كه از طريق تعقل و تدبر در ميراث وحيانی انبيا، میتوانند از اين معرفتهای وحيانی بهرهمند شوند. زيرا تا ايمان و باور به صدق ادعای پيامبران وجود نداشته باشد، اطمينانی به محتوای ميراث وحيانی آنان حاصل نمیشود و در اين صورت، معرفت وحيانی پديد نخواهد آمد (شرط هر معرفتی اطمينان بهدرستی محتوای مورد شناسايی است و الا شک حاصل شده است نه معرفت). تذکر: کامل شدهٔ نمودار مورد نظر بهصورت زیر خواهد بود: