در همهٔ ابيات به‌جز بيت گزينهٔ ... نوع سجع‌ها تماماً يكسان است.
1 اوّل به بانگ نای و نی آرد به دل پيغام وی/ وانگه به يک پيمانه می با من وفاداری كند
2 گفتم به نيرنگ و فسون پنهان كنم ريش درون/ پنهان نمی‌ماند كه خون برآستانم می‌رود
3 آن سِير غوغا را بگو وان شور و سودا را بگو/ وان سرو خضرا را بگو مستان سلامت می‌كنند
4 هر دم رسولی می‌رسد جان را گريبان می‌كشد/ بر دل خيالی می‌دود يعنی به اصل خود بيا