عيّن الصّحيح في المفھوم: «عند الشّدائدِ يُعرَفُ الإخوانُ!»
1 ز دشمن مكن دوستی خواستار / و گر چند خواند تو را شهريار
2 همان دوستی با كسی كن بلند / كه باشد به سختی تو را سودمند
3 دشمن عيب‌جوی بسيارست / دوستی غمگسار بايستی
4 اين طريق دشمنی باشد نه راه دوستی / کآبروی دوستان در پيش دشمن می‌بری