مرحله 1: قواعد تقطیع هجایی در تقطیع عروضی: هر هجا یا بخش آوایی یک واحد مستقل است. / هجاها می‌توانند کوتاه یا بلند باشند. / کلماتی مثل «نو» در شعر به صورت «نُ» نوشته می‌شود. کلمه «آر» یک هجای بلند است و نباید به دو بخش شکسته شود. / «است» معمولاً به شکل «ست» تقطیع می‌شود. / واژه‌هایی مثل «حلاوتی است» → به صورت «حَ / لا / وَ / تی / ست» نوشته می‌شوند. مرحله 2: تقطیع مصرع با در نظر گرفتن تمام نکات بالا، تقطیع هجایی مصرع: سخن نو آر که نو را حلاوتی است دگر به‌شکل زیر خواهد بود: سُ / خَن / نُ / آر / کِ / نُ / را / حَ / لا / وَ / تی / ست / دِ / گَر که در مجموع 14 هجا دارد و با وزن شعر کلاسیک هماهنگ است. مرحله 3: تطبیق با گزینه‌ها گزینه 1) سـُ / خن / نو / آ / ر / ک / نو / را / حل / آ / وَ / تی / ست / دِ / گر ✗ نادرست. چون: «نو» جدا نشده / «آر» شکسته شده / تعداد هجا زیاد شده (15) / ترکیب «حل آ» غلط است. گزینه 2) سـُ / خن / نـُ / آ / ر / ک / نـُ / را / ح / لا / وَ / تی / ست / دِ / گر ✗ نادرست. چون: «آر» دو هجایی نوشته شده، در حالی که یک هجاست. / «ح / لا» هم تفکیک اشتباهی دارد. گزینه 3) سـُ / خن / نـُ / آر / کِ / نـُ / را / حـَ / لا / وَ / تیست / دِ / گر ✅ درست. «نُ» درست نوشته شده / «آر» یک هجا آورده شده / «کِ» به‌درستی جدا شده / «تیست» به‌صورت واحد آمده / کل مصرع در 14 هجا منطبق بر قواعد عروضی گزینه 4)سـُ / خن / نو / آ / ر / کِ / نُو / را / حـَ / لا / وَ / تی / ست / دِ / گر ✗ نادرست. چون: «نو» جدا نیامده / «آر» شکسته شده / «نُو» به‌جای «نُ» نوشته شده که باعث افزایش هجا می‌شود پاسخ صحیح: گزینه 3 ✅