واكنش (1) از راه‌های بهبود كارايی زغال سنگ است. در اين واكنش با استفاده از كلسيم اكسيد، گاز گوگرد دی‌اكسيد خارج شده از نيروگاه‌ها به دام می‌افتد. در واكنش (2) سيليسيم كه عنصر اصلی سازندهٔ سلول‌های خورشيدی است، توليد می‌شود. در واكنش (3) تيتانيم كه فلزی محكم، كم چگال و مقاوم در برابر خوردگی است توليد شده است كه يكی از كاربردهای آن استفاده در بدنهٔ دوچرخه است. واكنش (4) برای تهيهٔ مس خام از سنگ معدن آن استفاده می‌شود.