در کدام گزینه عبارت عربی با مفهوم فارسی مقابل آن ناهماهنگ است؟
1 مَن کَثُرَ کَلامُهُ کَثُرَ خَطَؤهُ. (تا مرد سخن نگفته باشد / عیب و هنرش نهفته باشد)
2  ما تَزرَعَ في الدُّنیا، تَحصُد في الآخِرَةِ. (هرکسی آن دِرَوَد عاقبت کار که کشت)
3 مَن طَلَبَ أَخاً بِلا عَیبٍ بَقِیَ بِلا أَخٍ. (گل بی‌خار خداست)
4 عَداوَةُ العاقِلِ خَیرٌ مِن صَداقَةِ الجاهِلِ. (تا توانی می‌گریز از یار بد / یار بد بدتر بود از مار بد)