یک انسان موحّد را عقیده بر آن است که: «همه‌ی مخلوقات، در کارهای خود نیازمند و وابسته به خداوند هستند، اما خداوند، در اداره‌ی جهان به آن‌ها نیازی ندارد». این مبنای اعتقادی از دقّت در پیام کدام آیه، مفهوم می‌گردد؟
1 «قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ»
2 «مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا»
3 «قُلْ أَغَیْرَ اللّهِ أَبْغِی رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَیْءٍ»
4 «قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاءُ»