زمانی‌كه يک جامعه حالت فعال و خلاق خود را در گزينش عناصر فرهنگی ديگر از دست بدهد، فرهنگ آن جهان اجتماعی دچار از خود باختگی فرهنگی می‌شود. جهان اجتماعی خودباخته، به روش تقليدی عمل می‌كند و ارتباطش را با فرهنگ و تاريخ خود از دست می‌دهد. بنابراين نه می‌تواند فرهنگ گذشته خود را تداوم ببخشد يا گسترش دهد و نه می‌تواند آن را رها كند و از آن بگذرد و به جهان اجتماعی ديگری كه مبهوت و مقهور آن شده است، ملحق شود.