شاخه‌های دانش فلسفه، آن دسته از دانش‌های فلسفی هستند که قوانین بنیادی وجودشناسی و معرفت شناسی (ریشۀ فلسفه) را به محدوده‌های خاص منتقل می‌سازند و قوانین بنیادی آن محدودهٔ از وجود را بیان می‌کنند؛ پس می‌توان گفت شاخه‌های فلسفه مابین ریشۀ فلسفه و علوم هستند، زیرا از جهت موضوع (قوانین بنیادی پیرامون وجود)، مانند ریشۀ فلسفه و از جهت محدوده، مانند دانش‌های خاص هستند.