در کدام بیت، اختیار زبانی «تغییر مصوّت کوتاه به بلند و بلند به کوتاه» به کار رفته است؟
1 از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکّر / زان رو که مرا از لب شیرین تو کام است
2 با محتسبم عیب مگویید که او نیز / پیوسته چو ما د طلب عیش مدام است
3 گوشم همه بر قولی نی و نغمهٔ چنگ است / چشمم همه بر لعل لب و گردش جام است
4 در مجلس ما عطر میامیز که ما را / هر لحظه ز گیسوی تو خوشبوی مشام است