همه‌ی ابیات با بیت زیر تناسب مفهومی دارند، به‌ جز: «وین نغمه‌ی محبّت، بعد از من و تو ماند / تا در زمانه باقی است آواز باد و باران»
1 هرگز نمیرد آن‌ که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده‌ی عالم دوام ما
2 ز من یک ذره تا در سنگ باشد چون شرر باقی / نخواهد شد هوای عالم بالا فراموشم
3 غیر از گهر عشق که پاینده و باقی است / باقی همه چون موج ز دریا گذرانند
4 ز پادشاهی پرویز جز فسانه نماند / هزار نقش نمایان ز کوهکن باقی است