«العُقَلاءُ مَن یَتَأمَلُونَ فی عاقبتة الأُمُورِ عندَ بدایة عَمَلِم حتّی لا یَندَمُوا بعدَ إضاعةِ الوقت!»:
«العُقلاءُ مَن»: دانایان (عاقلان، خردمندان) کسانی هستند که (رد گزینههای «2 و 3»)/ «یَتَأمَّاُون»: می اندیشند، فکر میکنند/ «عاقبة الأمور»: پایان کارها (رد گزینههای «3 و 4»)/ «بدایة عملهم»: ابتدای کار خود (رد گزینهٔ «3»)/ «حتی لا یَندَمُوا»: تا پشیمان نشوند (رد گزینهٔ «3»، «دچار» در این گزینه ترجمهٔ صحیحی نیست.)/ «بعد إضاعة الوقت»: بعد از تباه کردن وقت (رد گزینههای «2 و 3»، «إضاعة» به معنای تلف کردن است، نه تلف شدن)/ «به خاطر» در گزینهٔ «2» اضافی است.