عبارت زیر با کدام بیت تناسب معنایی بیشتری دارد؟ « آدمی باید که بسیار نگوید و سخن دیگری به سخن خود قطع نکند»
1 سعدیا! اگر چه سخن دان و مصالح گویی * به عمل کار برآید به سخن دانی نیست!
2 سخن را سر است ای خردمند و بن * میاور سخن در میان سخن
3  سخن به نزد سخن دان بزرگوار بود * ز آسمان سخن آمد ، سخن نه خوار بود
4  سخن چو نیک نگویی نگویی هزار نیست یکی * سخن چو نیک بگویی ، یکی هزار بود